Zo gek als een deur
Restauratie Artikels - Lassen

Aanvankelijk had ik er een deur bij zitten uit een verkeerd bouwjaar en dus ook een andere klink. Met wat geluk deze rode deur op de kop getikt, maar helaas, vergeleken met de originele deuren, zo rot als käse! Wat angstaanjagend duidelijk werd na het zandstralen...

Hier zag ik dus eigenlijk weinig brood in, een goede deur tegen het lijf lopen daarentegen bleek nog stukken moeilijker dan verwacht. Hierdoor trok ik al snel de conclusie om er dan maar het beste van te maken.

Vervangende stukken plaatwerk zijn nog te krijgen, alhoewel zich dit beperkt tot het onderste bakje en de onderzijde van de buitenplaat. Na zorgvuldig passen en het aftekenen van de maten heb ik dan ook vol goede moed de slijptol gehanteerd.

Jammer genoeg beperkt het fenomeen roest zich vaak niet tot de delen die deze vervangende stukken plaatwerk bestrijken. Voor de liefhebbers is er dan ook nog heel veel zelf te vouwen en kloppen (joeppie....)

Wanneer de binnenzijde weer uit een stevig geheel bestaat, kun je de buitenplaat gaan passen. Werk nauwkeurig en gebruik klemmen! Zet de plaat eerst met een paar lasjes vast, werk met het aflassen heel rustig heen en weer om spanningen in de buitenplaat te voorkomen. Koel met lucht.

Nu de buitenplaat met een paar lasjes op z'n plaats zit kun je de randjes eromheen gaan kloppen. Probeer niet in één keer een rand om te zetten, maar werk geleidelijk rond. Gebruik voor het kloppen een ronde hamer en een blok staal of vierkante moker om de deur aan de buitenzijde te ondersteunen. Een paar inkepingen slijpen in het stukje rand bij de ronde hoek aan de onderzijde van het portier, geeft ook een mooier resultaat.

Als laatst blijft het vlakslijpen van de lassen over (lamellenschijf) en het plamuren van de overgebleven oneffenheden. Primer er over en klaar is, uhm... Quentin!

Nu de deur gezandstraald is komen er veel meer dingen aan het licht die normaliter verborgen zouden blijven. Bijvoorbeeld de, zo goed als weggerotte, bevestigingspunten van het bovenste frame waar het glas inzit. Het mij verstandiger om er toch maar een stukje uit te slijpen, zodat je kunt zien hoe het er van binnen uit ziet, mijn vermoede was (helaas...) juist. Dit leverde weer wat extra laswerk op :-s

Het taps toelopende schroefgat leverde echter wel een probleem op:  hoe maak je dat als het er niet meer is? Na met karton een mal te hebben gemaakt voor het rotte gedeelte. Het taps toelopende schroefgat uit het origineel geslepen en op het donor stuk gelast, waarbij met spatlassen het ontbrekende metaal is opgevuld.

Laatst geupdate op ( Monday 01 March 2010 )